W każdą środę po Mszy Świętej wieczornej

Zapraszamy Cię na nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy (MBNP).

Historia i znaczenie obrazu MBNP

Wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy został namalowany prawdopodobnie przez S. Lazarro – malarza prawosławnego. Powstał na desce o wymiarach 54 cm x 41,5 cm. Na przestrzeni wieków otrzymał dwa główne tytuły: Matka Boża Bolesna oraz Matka Boża Nieustającej Pomocy.

Nie jest dokładnie znany wiek powstania ikony określanej dziś przez katolików jako obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W tradycji prawosławnej jest określana, jako ikona Matki Bożej „Cierpiąca”.

Niektóre źródła mówią, iż został namalowany w IX wieku na Krecie, inne zaś datują go na wiek XII. Według starej legendy do Europy przywiózł go bogaty kupiec. W czasie podróży statkiem, gdy na morzu rozszalał się sztorm, człowiek ten wyjął obraz ze skrzyni i pokazał przerażonym podróżnym. Ich modlitwy do Matki Bożej ocaliły statek z nieuchronnej katastrofy.

Po szczęśliwym przybyciu do Wiecznego Miasta, ikona została umieszczona w kościele św. Mateusza. W dobie napoleońskiej, po zdobyciu Rzymu przez wojska francuskie, obraz zaginął. Po ponad pół wieku odnalazł go redemptorysta o. Michał Marchi.

W 1865 roku papież Pius IX powierzył cudowny wizerunek Redemptorystom, mówiąc: „Sprawcie, aby ten obraz poznano na całym świecie i aby się w nim rozmiłowano.” Zakonnicy, dzięki swej gorliwej działalności misyjnej, wywiązali się znakomicie z tego zadania.

Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest dziś bowiem najbardziej rozpowszechnionym w świecie obrazem Maryjnym. Cudowna ikona została umieszczona w kościele Redemptorystów pw. św. Alfonsa w Rzymie (nieopodal bazyliki Santa Maria Maggiore).

Symbolika obrazu

Ikona przedstawia cztery święte postaci:

  1. Dziewicę Maryję
  2. Dzieciątko Jezus
  3. Archanioła Michała
  4. Archanioła Gabriela.

Postacie te opisują litery, umieszczone w tle ikony:

  • MP-ΘΥ – Maryja – Matka Boga (po obu stronach górnej części obrazu),
  • IC-XC – Jezus Chrystus (po prawej stronie głowy Dzieciątka Jezus),
  • ΟΡМ – Archanioł Michał (nad aniołem, po lewej stronie oglądającego obraz),
  • OΡГ – Archanioł Gabriel (nad aniołem, po prawej stronie).

Maryja, a właściwie połowa Jej postaci, jest przedstawiona w czerwonej tunice, granatowym płaszczu od spodu zielonym i w niebieskim nakryciu głowy, przykrywającym włosy i czoło. Na welonie, w jego środkowej części, znajduje się złota gwiazda z ośmioma prostymi promieniami, a obok malarz umieścił krzyż promienisty na wzór gwiazdy.

  • Jej głowę otacza, charakterystyczny dla szkoły kreteńskiej, kolisty nimb.
  • Oblicze Maryi jest lekko pochylone w stronę Dzieciątka Jezus trzymanego na lewej ręce.
  • Prawą, dużą dłonią o nieco dłuższych palcach, charakterystycznych dla obrazów typu Hodigitria – znaczy „wskazująca drogę”, Maryja obejmuje ręce Jezusa.
  • Jej spojrzenie charakteryzuje czuły smutek, ale nie patrzy na swojego Syna, lecz wydaje się przemawiać do patrzącego na obraz. Miodowego koloru oczy i mocno podkreślone brwi dodają obliczu piękna i wyniosłości.

Dzieciątko Jezus, jako jedyne przedstawione jest w całości.

  • Spoczywając na lewym ramieniu Matki, rączkami ujmuje mocno Jej prawą dłoń.
  • Przyodziane jest w zieloną tunikę z czerwonym pasem i okryte czerwonym płaszczem.
  • Opadający prawy sandał z nóżki pozwala dostrzec spód stopy, co może symbolizować prawdę, że będąc Bogiem jest także prawdziwym człowiekiem.
  • Jezus ma kasztanowe włosy, a Jego rysy twarzy są bardzo dziecięce. Stopy i szyja Dzieciątka wyrażają jakby odruch nagłego lęku przed czymś, co ma niechybnie nadejść.
  • Tym natomiast, co wydaje się przerażać małego Jezusa, jest wizja męki i cierpienia, wyrażona poprzez krzyż i gwoździe niesione przez Archanioła Gabriela.

Po drugiej stronie obrazu Archanioł Michał ukazuje inne narzędzia męki krzyżowej: włócznię, trzcinę z gąbką i naczynie z octem.

Maryja, pomimo że jest największą postacią obrazu, nie stanowi jego centralnego punktu. W geometrycznym środku ikony znajdują się połączone ręce Matki i Dziecięcia, przedstawione w taki sposób, że Maryja wskazuje na swojego Syna, Zbawiciela. Mamy tutaj do czynienia z typem ikony zwanej „Hodigitria” – bo Maryja wskazuje na Chrystusa, Który sam siebie nazwał „Drogą, Prawdą i Życiem” (J 19,25).

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

O Matko Nieustającej Pomocy,
z największą ufnością przychodzę dzisiaj przed Twój święty obraz,
aby błagać o pomoc Twoją.

Nie liczę na własne zasługi,
ani na moje dobre uczynki,
ale tylko na nieskończone zasługi Pana Jezusa
i na Twoją niezrównaną miłość macierzyńską.

Tyś patrzyła, o Matko, na rany Odkupiciela
i na krew Jego wylaną na krzyżu dla naszego zbawienia.
Tenże Syn Twój umierając dał nam Ciebie za Matkę.
Czyż więc nie będziesz dla nas, jak głosi Twój słodki tytuł:
Nieustającą Wspomożycielką?

Ciebie więc, o Matko Nieustającej Pomocy,
przez bolesną mękę i śmierć Twego Boskiego Syna,
przez niewypowiedziane cierpienia Twego Serca,
o Współodkupicielko,
zaklinam najgoręcej,
abyś wyprosiła mi u Syna Twego tę łaskę,
której tak bardzo pragnę i tak bardzo potrzebuję…

Chwila ciszy

Ty wiesz o Matko Przebłogosławiona,
jak bardzo Jezus, Odkupiciel nasz, pragnie
udzielić nam wszystkich owoców Odkupienia.
Ty wiesz, że skarby te zostały złożone w Twoje ręce,
abyś je nam rozdzielała.

Wyjednaj mi przeto, o Najłaskawsza Matko,
u Serca Jezusowego tę łaskę,
o którą w tej nowennie pokornie proszę,
a ja z radością wychwalać będę Twoje miłosierdzie
przez całą wieczność.

Amen